Het werk van Marina Damen is krachtig opgebouwd. Een persoonlijke vorm van esthetiek huldigt een beheerst en verheven lyrisch constructivisme waarin cirkels opvallen naast een diagonale ritmiek, daar naast de aanwezigheid van woorden en zinnen, die meer een esthetische echo dan een veld van betekenis zijn. Zij zijn het geheimschrift van een streven naar schoonheid, verfijning, een ornament op de achtergrond, een kronkel die een vleugje emotie verraadt. Dat het schilderijen op zijde zijn valt niet meteen op. De manier waarop zij dit basismateriaal aanwend, verknipt, opspant en een materiaalgevoel met tenger relief ontwikkelt bewijst dat niet de techniek dominant is bij het evalueren, maar de manier waarop die techniek wordt gehanteerd en een persoonlijke uitstraling verwerft Hugo Brutin.